राहुन राहुन आज मन
भुतकाळात रमतय
होस्टेलच्या चार भिंतीत
मायेची उब शोधतय

उंबरठा ओलांडला घराचा
ध्येयाची क्षितीजं गाठायला
तेव्हा कुठे माहित होते
नंतर वाटच नसेल परतायला

आईच्या डोळ्यातल्या पाण्याची
कींमत आता थोडी उमजतेय
सगळं जग जेव्हा गिळायला येतय मला
तेव्हा तिच्या मनातली काळजी मला कळतेय

वेडी वाटतात ती स्वप्न आता
स्वतःच्या पायवर उभे रहण्याची
आइच्या पदराआड लपुन
हे जग जिंकण्याची

सगळं मिळतं म्हणे आज
पैशांच्या जोरावर
आईच्या कुशीची उब अन् बाबांचा आधार
कुठे मिळतो का ह्या कागदी नोटांवर