सर

सरसर सरसर धावुन येई सरींवर सर
दार नभाचे तोडुन कोसळते ती सर
करी त्रुप्त सुकल्या धरणीस ती सर
बरसता बरसता अचानक थांबते ती सर
पानाफुलातुन सर झाडावेलीतही सर
थेंबा थेबातही अबोल असतेच् रे सर
म्हटली तर मोठ्ठी म्हटलं तर् इवलिशी ती सर
कधी फाटते आभाळ कधी ओंजळित ती सर
सापडे अवचित दरीखोर्यातही सर
उंच उंच झाडाच्या तळाशीही सर
हळव्या स्वरांच्या गाण्यातही सर
पाण्यासरख्या आसवांचा पुर म्हणजे सर