फाटलेलं आभाळ आता तुझं तुच जोडायचं
ठिगळं हसण्याचे की पुन्हा आसवांचे तुझं तुच ठरवायचं
त्या आभाळाच्या भाळी बघ नशिबं कित्येकांची
भाग्यवान तशी कमीच बाकी फुटकीच बरीचशी
आभाळ सांधताना निसटेल चुकार तुकडा
जाता जाता उगा तोही करेल घाव उघडा
फाटक्या त्या आभाळातुन देवही बघेल कधी
फरफट त्याच्या लेकराची बघता रडेल तोही कधी
सभोवार विखुरले क्षण आनंदाचे तुझे तुच वेचायचे
आठवांच्या आसवांना दुर आता तुझे तुच सारायचे
No comments:
Post a Comment