मनमनास ठाऊक अवघ्या दिशा वादळांच्या 
कासावीस जीव तरी शोधे चोरवाटा भरकटण्याच्या....

-------------------------------------------------शोध मीपणाचा आजन्म पुरलेला
सावल्यांच्या दिशांचाही इथे अंदाज चुकलेला
------------------------------------------------क्षितिजाच्या उंबरठ्याशी तळव्यात तेजाचे दान 
मिणमिणत्या सावल्यानाही गर्द काळोखाचे भान
-----------------------------------------------
मन उनाड उनाड 
घेई शोध अस्तित्वाचा 
पावलापावलावर अवघडलेल्या 
ह्या वाटा भरकटण्याच्या
-----------------------------
घे आडोश्याला जरासे तू हे पसारे वेदनेचे 
उठतील चहूदिशांनी बघ आता मोहोळ सांत्वनांचे
-------------------------------------------------
उठता रान चाहुलींचे , मनी हुरहुरते वादळ 
ओझरत्या स्पर्शालाही उगा भास मोहरण्याचा
------------------------------------------------
रात्रीच्या गर्भातली प्रकाशाची रुजवण तू 
अवसेच्या रानातली जणू काजव्यांची माळ तू..
-----------------------------------------------
मौनाच्या वेदनेतला हूळहूळता हुंकार तू 
ओरखड्यांच्या नक्षीतला कधी तृप्ततेचा ओघळ तू
--------------------------------------------------
स्वप्न अन सत्यातला खराखुरा आभास तू 
घट्ट मिठीत काळाच्या सुटकेचा निश्वास तू...
----------------------------------------------------

तुटक तूटक

घट्ट मिटल्या दाराआडचा
एक अंधुकसा उजेड...
मुक्तीचा मार्ग शोधत..
चुकुन एक थाप दारावर
अन् त्याच्या उभ्या अंगांची थरथर..
अस्पष्ट..अनमिक भिती..
तरीही किलकिल्या दरवाजाची ओढ..
------------------------
किती रे बहाणे तुला साधण्याचे
तुझ्या 'तुपणात' खुळे 'मीपण' गुंफ़ण्याचे

कसे रे कळावे तुला हे कधी अन्
नजरेत एका असंख्य ठोके इथे चुकायचे

गंधओल्या श्वासाची निमित्तास भेट
खरे वेध आता खुले स्पर्शण्याचे
-------------------------
सोस उत्तरांचा नव्हता तसा कधीही 
त्याच त्या रेंगाळत्या प्रश्नास फक्त नकार...

किती रे अडकावा जगण्याच्या गुंत्यात पाय
वाटे कधी द्यावा हसत मरण्यास होकार
-----------------------------------

पिंजारल्या केसांची एक म्हातारी राहे काळ्या नभात
एका थेंबासाठी भरडत जाते कोरडे ढग कोर्या जात्यात....

अंदाजानेच तर आलोय इथवर
चुकत माकत, ठेचाळत... 
अंदाजानेच शोधल्या वाट...
तसे तर जन्मापासूनच सारे अंदाज..
अगदी मरणापर्यंत सोबतीला...
तळपत्या वैशाखाचे अंदाज
बहरत्या श्रावणाचे अंदाज...
पावलापावलावर आजमावणारे अंदाज
तरीहि चुकलेलेच बरेचशे..
इतके सवयीचे झालेत हे कि

आताशा नकळतपणे मनात
अनोळखी मनाचेहि अंदाजच ...
ठीकच आहे म्हणा....
पण म्हणून ...
एका अवघड क्षणी जोडलेलं नात
वर्षानुवर्ष अंदाजानेच खेचायच..????

वेड्यागत बहरत जावी
अनामिक नात्यांची ही वेल
भर वैशाखातही बरसुन जावी
जशी ओली श्रावणाची सर..
------------------------------
वेळुच्या रानातुन घुमते
गुढ सुरांची तान
जपल्या जीवाने तेथेच हरावे
अबोल चाहुलीचे भान..
------------------------------
विसरत चाललेय आताशा..
धाय मोकलुन रडणंही..
कोरड्या डोळ्यातच उमटते हल्ली
अनाम् अबोल घुसमटही
---------------------------
मनाचा मनाशी असा खेळ चाले 
चुकार हळव्या ठोक्यांचा इथे अर्थ लागे 
अनोळखी स्पर्शाची ती ओळखीची भाषा 
अन गंधओल्या श्वासांची मनी ओढ दाते
------------------------------
उरीच जपल्या जखमा
न बाजार मांडला मी कधी..
तिरपांगड्या तुझ्या संसाराचा
सांग मग तमाशा झाला कधी??

गडद रेखल्या काजळाचा
काळाकुट्ट पाउस..
अस्मानी डोळ्यातुन पाझरता
पागोळ्यांचा पाउस...

क्षितीजावर रेंगाळता
सुर्यसखा तो पाउस..
धरतीच्या घट्ट मिठीतला
कधी प्रियकर होई पाउस..

डोंगरदर्यात रमलेला
मुक्त कलंदर पाउस..
अवखळ लाटांवर स्वार
भर यौवनातला पाउस...

कलत्या सांजेला थबकता
हळवा ओला पाउस..
परतीच्या वाटेवरचा कसनुसा
उदास रडवेला पाउस..

लहानपणीचा भातुकलीचा खेळ ते
हा तारुण्याचा उंबरठा
किती लहानसा वाटला गं हा प्रवास 
वेड्यावाकड्या रस्त्यांवर,
प्रत्येक धोक्याच्या वळणावर,
एकेमेकींना सावरत..सांभाळत.
इथवर तर् पोहचलो बघ सखे
ना तळपत्या उन्हाची तमा
ना कोसळत्या पाण्याची फिकीर..
सावलीची सोबत असताना

सांग कशाला गं घाबरायचं?
पण...
पण तरी आज उर धपापतोय गं
का कुणास ठाउक.... वाटतयं
ह्या वळणावर रस्ताच संपलाय अचानक
सवयीने..सोबतीने चालत आलो इथवर..
पण...पण आज पायाखालची जमीनच संपली तर गं?
दरीत खोल खोल उतरताना... मिट्ट काळोखाच्या गर्तेत
सखे जीवाल साथ देशील?

लाल पिवळ्या भिंतींची , 
थेंब थेंब गळत्या छपरांची 
चिंब ओल्या शेंबड्या पोरांची ,
अन कातावलेल्या आयांची , 
अस्वस्थ चिखल वस्ती...
एका रात्रीत उगवणारी,
दुसर्या रात्रीत विझणारी,
अन तरी सवयीचीच भासणारी
जुन्या जाणत्या रस्त्यांवरची पावसाळी वस्ती...
भर पावसाळी पहाटे
निद्रीस्त रस्त्याच्या कडेला तेव्ह्ढी जाग..
...
दाराशीच निर्धास्त पहुडलेली
कळकटल्या चेहर्यावरची गोंडस निरागसता
काळ्याकुट्ट आभाळाला छेदत जाणारी
खरपुस खमंग धुरांची वलयं
उगवत्या दिवसाच्या चिंतेने 
तारटावलेले लाल डोळे
आणि तीन आडोश्यात स्वत:ला लपवणारी

तरी डोकावणारी लाज..
...अन....
नेमकं निरागसता, चिंता, धुर टाळत
ह्या लाजेला शोधणारी..
रस्त्याच्या सभ्य टोकावरची
हपापलेली भुक....
सारं काही समजुन जपलेली
जुन्या जाणत्या रस्त्यांवरची
शाहाणी सुरती वस्ती...

--------------------------------------------------------
जन्म सरला मातीत 
कोरड्या डोळ्यात आभाळ 
मरणाचा इथे सौदा 
जगण बंदिस्त काळजात
---------------------------------------------------------
विस्कटल्या श्वासलयीना सावरणारा सूर तू 
मागे पडल्या वळणावर हरवलेले माझे मीपण तू
-----------------------------------------------------
आभाळाच्या पल्याडचा देवाचा गाव
देवाच्या दारचा स्वप्नांचा बाजार 
बाजारात ह्या नशीब चलन 
एखादीच पहाट, खजील रात्रीच इथे हजार
-----------------------------------------
सटवाईच गोंदण म्हणे असत आभाळाभाळी 
तरी पुनश्च वेडा हट्ट तळहात चाचपण्याचा
------------------------------------------