Sunday, October 21, 2012

तुटक तूटक

घट्ट मिटल्या दाराआडचा
एक अंधुकसा उजेड...
मुक्तीचा मार्ग शोधत..
चुकुन एक थाप दारावर
अन् त्याच्या उभ्या अंगांची थरथर..
अस्पष्ट..अनमिक भिती..
तरीही किलकिल्या दरवाजाची ओढ..
------------------------
किती रे बहाणे तुला साधण्याचे
तुझ्या 'तुपणात' खुळे 'मीपण' गुंफ़ण्याचे

कसे रे कळावे तुला हे कधी अन्
नजरेत एका असंख्य ठोके इथे चुकायचे

गंधओल्या श्वासाची निमित्तास भेट
खरे वेध आता खुले स्पर्शण्याचे
-------------------------
सोस उत्तरांचा नव्हता तसा कधीही 
त्याच त्या रेंगाळत्या प्रश्नास फक्त नकार...

किती रे अडकावा जगण्याच्या गुंत्यात पाय
वाटे कधी द्यावा हसत मरण्यास होकार
-----------------------------------

पिंजारल्या केसांची एक म्हातारी राहे काळ्या नभात
एका थेंबासाठी भरडत जाते कोरडे ढग कोर्या जात्यात....

No comments:

Post a Comment