दिस टांगून वेशीला रात सोबतीस आली
उंबर्यात अडखळता सांज रात अंगणात घुटमळली

असण्याने नव्हता लाभ कुणा ,अन् नसण्याची तर खंतही नाही 
अस्पृश्यतेचा शाप चौकाला ,भरगच्च गर्दीचे सोपे वरदान नाही

दिन की बिदाई करते करते पता नही कैसे आजकल रात बीत जाती है,खोइ हुई रंगीन शाम हररोज बंद दरवाजेसे ही मिलती है

तुझ्या गंधाळल्या श्वासाचा उभ्या देहाला मोहोर